Padişah İle ŞairDevrinin ünlü şairlerinden biri yazdığı bir kasideyi padişaha sunmak ister. Ona göre bu kaside en güzel şiiridir. Saraya kabul edilir. Padişah ve yakınlarının huzurunda şiirini okur. Fakat padişah bu şiirin ona ait olmadığını şaire söyler. Şair son derece mahcup olur padişah orada duran bir gence işaret ederek aynı şiiri baştan sona kadar bir de ondan dinler. Şairin şaşkınlığı geçmeden ikinci bir genç de aynı şiiri baştan sona kadar yanlışsız okur.
Sahtekarlık ve yalancılıkla suçlanacağını sanan şair şaşırmış bir halde iken padişah kendisini teselli eder ve şiirini beğendiğini söyler. Şairin şaşkınlığı bir kat daha artar.
Nasıl olur da başkalarının da bildiği bir şiiri padişah onun şiiri olarak kabul eder? Halbuki o,şiirini yazarken kimseye göstermemişti.
Birinci gencin hafızası çok kuvvetlidirler işittiğini bir defada ezberleyebilmektedir. İkinci genç de iki defa işittiğini ezberlemektedir. O da şair ile birinci genci dinlemiştir. Padişah şaire bir şaka yapmak için bu iki genci de şiiri dinlemeye davet etmiştir.
Okunma sayısı :2126